Φαίδων Γεωργίτσης: Ο Τζέιμς Ντιν του ελληνικού κινηματογράφου
Έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Παρασκευής 1η Μαρτίου, λίγες εβδομάδες αφότου έκλεισε τα 80 του χρόνια.
Ο ηθοποιός Φαίδων Γεωργίτσης, ο Τζέιμς Ντιν του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, όπως τον αποκαλούσαν, πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο.
Υπήρξε γόης -τα όμορφα γαλανά μάτια του είχαν ερωτευτεί όλα τα κορίτσια στα 70s- αλλά ένας γόης ο οποίος είχε φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και επιπλέον, έπαιζε με άνεση κωμικούς ρόλους, ακόμη και όταν έκανε τον εραστή, σπάζοντας εν πολλοίς το στερεότυπο που θέλει τους όμορφους μόνο σε ρόλους δραματικούς.
Τουλάχιστον στο ευρύ κοινό, ο Φαίδων Γεωργίτσης θα είναι για πάντα, ο Φώτης, ο ήρωας της ταινίας «Οι θαλασσιές οι χάντρες», που έκοψε το μουστάκι του για το χατίρι της Ζωής Λάσκαρη - Μαίρης.
Η σκηνή με το χαστούκι ήταν αυτή που περισσότερο από όλες άφησε εποχή και ο ίδιος, χρόνια αργότερα, έλεγε σε συνέντευξη του ότι, το χαστούκι ήταν ισχυρό καθώς ο Γιάννης Δαλιανίδης όχι μόνο του έδωσε τη συγκεκριμένη οδηγία προκειμένου η αντίδραση της Λάσκαρη να είναι αληθινή, αλλά επιπλέον τον πίεσε κιόλας για να το κάνει. Όσο για τη Λάσκαρη είχε πει ότι την είχε συναντήσει πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1963 και είχε «πέσει ξερός».
Όπως άφησε εποχή και η σκηνή με την Μαίρη Χρονοπούλου να τραγουδά το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα «Του αγοριού απέναντι» για τα μάτια του Φαίδωνα Γεωργίτση.
Ωστόσο, ο Γεωργίτσης είχε και δραματικούς ρόλους, όπως στην ταινία «Ίλιγγος», αλλά και στην ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια» (1963), την ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη, που ήταν υποψήφια για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Με τον Βασίλη Γεωργιάδη συνεργάστηκε ξανά, δύο χρόνια μετά στην κλασική ταινία «Το Χώμα βάφτηκε κόκκινο» -με Νίκο Κούρκουλο, Μαίρη Χρονοπούλου, Γιάννη Βόγλη.
