Αν και επιταγμένη απεργώ (Άρθρο Της Αναστασίας Γιαννίτση - Καθ. 2οΕΠΑΛ Πτολεμαϊδας)
σε εκείνους τους τρικομματικούς εκπροσώπους της ανάπτυξης που καταστρατηγούν εν μια νυκτί με αντισυνταγματικό τρόπο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα μας στην απεργία που προφανώς είναι στοιχείο διαλυτικό της κοινωνίας και δείγμα υπανάπτυξης
σε εκείνους τους υποταγμένους πολιτικούς που αναγκάζουν και όλους εμάς να υποταχθούμε με τον ίδιο εξευτελιστικό τρόπο για να γίνουμε ίδιοι με αυτούς
στους τοπικούς φορείς και δημάρχους της πόλης μου που αγνόησαν με το χείριστο τρόπο το δίκαιο αίτημα των παιδιών του σχολείου μου να έχουν μια επιπλέον αίθουσα διδασκαλίας και ανέχτηκαν έστω και μετά από διαμαρτυρίες, αποχές και καταλήψεις να μένουν για ώρες οι μαθητές έξω στην αυλή χειμώνα καιρό
στο υπουργείο που δε νοιάστηκε αν υπάρχει θέρμανση στα δημόσια σχολεία και άφησε στο όνομα της κρίσης διευθυντές να βάζουν πετρέλαιο με λεφτά από την τσέπη τους
στο υπουργείο που δε νοιάζεται να αναδιαρθρώσει το αναλυτικό πρόγραμμα των σχολείων ή να καλύψει τις χαμένες διδακτικές ώρες ή να μειώσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα ώστε να μπορέσει ο εκπαιδευτικός να κάνει με ορθό και επαρκή τρόπο τη δουλειά του ώστε να μη χρειάζονται τα παιδιά φροντιστήρια
στο υπουργείο που ετοιμάζεται να μας αξιολογήσει ενώ δεν μας έχει πρώτα επιμορφώσει
στο υπουργείο που θα βάλει μας αξιολογήσουν άνθρωποι που δε μας έχουν δει ποτέ και δεν έχουν ιδέα του τι κάνουμε μέσα στην τάξη
σε εκείνους τους γονείς που αντιδρούν στην πιθανή απεργία των εκπαιδευτικών για να μη χαθεί ο κόπος των παιδιών τους και η μετάφραση αυτού, δηλαδή το χρήμα που έσκασαν στα φροντιστήρια, ως ένδειξη της γονεικής τους υποχρέωσης και αγάπης ενώ, καθόλου δεν αντέδρασαν όταν τα ίδια αυτά παιδιά τους δεν είχαν βιβλία πέρυσι ή καθηγητές φέτος σε βασικά μαθήματα μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς- αλλά ξεχνώ… είχαν τα βοηθήματα του Πατάκη και τους φροντιστηριακούς καθηγητές να καλύπτουν τα κενά των τεμπέληδων και άχρηστων καθηγητάκων του δημόσιου σχολείου
σε εκείνους τους γονείς που φωνάζουν και φέρονται με μανία ενάντια στο δημόσιο σχολείο που αφήνει αμόρφωτα τα παιδιά τους και που τους αναγκάζει με την ανικανότητα του να στέλνουν τα παιδιά τους στα φροντιστήρια ενώ, δεν καταδέχτηκαν ποτέ να στείλουν τα παιδιά τους στα δωρεάν απογευματινά φροντιστηριακά μαθήματα της ενισχυτικής διδασκαλίας (τον ίδιο καθηγητή της ενισχυτικής τον έπαιρναν όμως σε ιδιαίτερο για το παιδί τους)
σε εκείνους τους γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους για έξι ώρες κάθε μέρα στο σχολείο και το χρησιμοποιούν ως παρκάρισμα των τέκνων τους ενώ, την ίδια στιγμή διαμαρτύρονται ότι τίποτα σπουδαίο δε γίνεται εκεί μέσα – δεν εκτιμούν ούτε καν αυτό το ταπεινό επάγγελμα του παρκαδόρου
σε εκείνους τους γονείς που απαξιώνουν το ρόλο μας αλλά απαιτούν από μας να είμαστε ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, δάσκαλοι, παιδαγωγοί, επιστήμονες και αστυνόμοι και γενικά supermen που θα καλύψουμε με ποικίλους τρόπους τα κενά που δημιουργεί σταδιακά η διαλυμένη ελληνική οικογένεια
σε εκείνους τους συναδέλφους και εν γένει στον κλάδο μου που τουλάχιστον όσα χρόνια είμαι εγώ στην εκπαίδευση (6) το μόνο αίτημα που είχε ως κλάδος στις δήθεν αγωνιστικές απεργίες του ήταν μόνο το μισθολογικό. δυστυχώς δε θυμάμαι κάτι άλλο- εκτός αν ως επιταγμένη έχω απωλέσει τη μνήμη μου
στον κλάδο μου που σκέφτεται να αντιδράσει τώρα που λίγο- λίγο κοιτάμε τον πάτο αυτού του βαρελιού χωρίς πάτο
στον κλάδο μου που δε βγήκε να κάνει απεργία πέρυσι που για μήνες δεν υπήρχαν βιβλία στα σχολεία και κάναμε μάθημα από φωτοτυπίες
στον κλάδο μου που δε βγήκε να κάνει απεργία όταν ανακοινώθηκαν έστω και προς στιγμή τα 30ρια τμήματα
στον κλάδο μου που δε βγήκε να κάνει απεργία όταν τα κενά φέτος σε προσωπικό δεν καλύφθηκαν ποτέ αλλά, όπως διάβασα κάπου, χάθηκαν 32.000 διδακτικές ώρες
στον κλάδο μου που ξεσηκώθηκε τώρα που είδε το μαξιλαράκι που μέχρι τώρα τον προστάτευε να ξεφουσκώνει – και ως μαξιλαράκι εννοώ τους αναπληρωτές που μέχρι τώρα κρατούσαν τα μπόσικα ενώ τώρα που από τον Σεπτέμβρη θα εξαφανιστούν θα αρχίσουμε να κινδυνεύουμε εμείς οι μόνιμοι. Μέχρι τώρα οι αναπληρωτές ήταν κυρίως αυτοί που έτρεχαν στα νησιά και στα δυσπρόσιτα και όμως, αντιμετωπίζονταν πολύ συχνά από εμάς ως συνάδελφοι δεύτερης κατηγορίας, ως τα παιδιά για όλες τις δουλειές. Τώρα ποιος θα κάνει τη βρώμικη δουλειά;
στον κλάδο μου που δεν αντέδρασε όταν κλείσανε οι σχολικές βιβλιοθήκες, όταν καταργήθηκε η ενισχυτική διδασκαλία, η πρόσθετη διδακτική στήριξη ή όταν το υπουργείο αρνούνταν να στείλει προσωπικό ειδικής αγωγής για παράλληλη στήριξη ή ένταξη στα σχολεία για τα ΑΜΕΑ
σε συγκεκριμένους συναδέλφους (που ευτυχώς δεν είναι οι πολλοί) που δε δουλεύουν αλλά πετάνε αετό κυρίως εντός τάξης και αμαυρώνουν όλη την εικόνα των υπολοίπων που αγαπούν το σχολείο και δουλεύουν σκληρά – αλλά αντίθετα κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα το απόγευμα να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό
σε συγκεκριμένους συναδέλφους που κατά ένα γελοίο τρόπο επιδιώκουν να είναι όσο το δυνατόν λιγότερες ώρες στο σχολείο λες και αυτός ο χώρος δεν είναι κομμάτι της ζωής τους αλλά είναι ένα καταναγκαστικό έργο και τόπος μαρτυρίου – έτσι δικαιολογείται και το γεγονός ότι κάποιοι χαίρονται περισσότερο από τα παιδιά όταν πηγαίνουμε εκδρομή
σε εκείνους τους συναδέλφους που έχουν βρει μαγικούς τρόπους να μη εμφανίζονται ποτέ στα σχολεία αλλά να πληρώνονται κανονικά – εγώ μαγικά ακόμη δεν έμαθα να κάνω
σε εκείνους τους συναδέλφους που το μόνο που τους νοιάζει ακόμη και τώρα είναι ότι θα «επιβαρυνθούν» με 2 επιπλέον ώρες στο ωράριο τους
στην κοινή γνώμη που αντιδρά στην απεργία των εκπαιδευτικών εν μέσω πανελλαδικών με μανία και εμπάθεια αλλά καθόλου δε κουνάει το δαχτυλάκι της όταν απεργούν – δικαίως- γιατροί, αγρότες, λιμενικοί κτλ κτλ, όταν κλείνουν λιμάνια, δρόμοι, νοσοκομεία κτλ κτλ
στην κοινή γνώμη που ακούει ότι οι καθηγητές αντιδρούν για την αύξηση του ωραρίου τους κατά 2 ώρες και μένουν σε αυτό- δεν κάθονται να σκεφτούν ούτε ρωτούν να μάθουν σε τι μεταφράζεται αυτό: σε απολύσεις 10.000 αναπληρωτών – δηλαδή δημιουργία νέων ανέργων, σε διάλυση εκατοντάδων οικογενειών εκπαιδευτικών που θα σκορπίσουν ανά την Ελλάδα, σε κλείσιμο σχολείων στα χωριά, σε μετακίνηση μαθητών στις πόλεις, σε διδασκαλία των παιδιών τους σε τάξεις με 30+ μαθητές, σε αμέτρητες κενές ώρες που θα χαθούν περιμένοντας τον μόνιμο-αναπληρωτή να τις καλύψει κτλ κτλ
στην κοινή γνώμη που δε κάθεται να σκεφτεί ότι οι αλλαγές αυτές θα οδηγήσουν σε απότομη αύξηση της ανεργίας που θα μετακυλιστεί στην κοινωνία με τη μορφή βίας, ανέχειας, κατάθλιψης και αυτοκτονιών – όπως ακριβώς γίνεται σε κάθε άλλο κλάδο. Μη ξανακούσω λυπηρά λόγια λοιπόν, για τους 4000 συμπολίτες μας που έχουν ήδη αυτοκτονήσει
σε εκείνους τους συμπολίτες μου που στα διάφορα blogs μιλούν με μένος εναντίον των εκπαιδευτικών και συμπυκνώνουν την απέχθεια τους για τα πρόσωπα στα οποία εμπιστεύονται τα παιδιά τους έστω και για έξι ώρες τη μέρα στη λέξη «ουστ» που την έχω δει γραμμένη πάμπολλες φορές τις τελευταίες μέρες ή σε φράσεις του τύπου «καλά να πάθουν»
σε εκείνους τους συμπολίτες μου που αγνοούν επιμελώς ότι ο κλάδος των εκπαιδευτικών ίσως είναι ο μόνος κλάδος που όσοι διορίστηκαν διορίστηκαν κατά 100% με διαφανή τρόπο είτε μέσω επετηρίδας είτε μέσω ΑΣΕΠ
σε εκείνους τους συμπολίτες μου που κατηγορούν με μανία το ωράριο των εκπαιδευτικών και το γεγονός ότι έχουμε διακοπές 3 μήνες λες και αυτό το διαμορφώνουμε εμείς και δεν το έχει θεσμοθετήσει το κράτος
στην ελληνική κοινωνία που πάντα βρισκόταν και ακόμη βρίσκεται σε καθεστώς διχόνοιας και ποτέ δε βρίσκει στοιχεία να την ενώσουν , στοιχεία που θα την πάνε μπροστά. Πάντα είμαστε εμείς οι ΝΔημοκράτες και εσείς οι Πασοκτσήδες, εμείς οι Παναθηναικοί και εσείς οι Ολυμπιακοί, εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι και εσείς οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, εμείς οι μόνιμοι εσείς οι αναπληρωτές , εμείς οι βορειοελλαδίτες-βούλγαροι και εσείς οι νοτιοελλαδίτες-χαμουτζήδες και τώρα εσείς οι κακοί εκπαιδευτικοί και εμείς οι υπόλοιποι...να χαίρεστε την εμφυλιακή δημοκρατίας σας
Απεργώ λοιπόν, απέναντι σε όσους απεργούν και σε όσους δεν απεργούν
… και βασικά απεργώ γιατί απόψε έχω κι άλλες δουλειές… να δω την υπόλοιπη Eurovision…Ψηφίζω Αγάθωνα δαγκωτό...
Αναστασία Γιαννίτση
Καθ. Κλ. ΠΕ02 2οΕΠΑΛ Πτολεμαϊδας
https://www.facebook.com/natasa.yannitsi/about
