Τα αυξημένα κόστη επιβράδυναν την ελληνική μεταποίηση τον Απρίλιο
O εποχικά προσαρμοσμένος Δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών (PMI) υποχώρησε στις 52,4 μονάδες από 54,5 τον Μάρτιο, σημειώνοντας χαμηλό επτά μηνών.
Η ελληνική μεταποίηση επιβράδυνε τον Απρίλιο, ωστόσο με εμφανώς χαμηλότερους ρυθμούς, καθώς η άνοδος του κόστους, η κάμψη των εξαγωγών και τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα άσκησαν έντονες πιέσεις στη δραστηριότητα του κλάδου.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της S&P Global, ο εποχικά προσαρμοσμένος Δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών (PMI) υποχώρησε στις 52,4 μονάδες από 54,5 τον Μάρτιο, σημειώνοντας χαμηλό επτά μηνών. Παρά τη μείωση, ο δείκτης παρέμεινε πάνω από το όριο των 50 μονάδων για 39ο συνεχόμενο μήνα, υποδηλώνοντας συνέχιση της ανάπτυξης, αν και με πιο συγκρατημένη δυναμική.
Η αύξηση των νέων παραγγελιών ήταν οριακή, με τη ζήτηση να επηρεάζεται αρνητικά από την αυξημένη αβεβαιότητα και το υψηλότερο κόστος. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η πτώση στις νέες εξαγωγικές παραγγελίες, η οποία καταγράφηκε με τον ταχύτερο ρυθμό από τα τέλη του 2022, αντανακλώντας και τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή στο διεθνές εμπορικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η παραγωγή συνέχισε να αυξάνεται, αλλά με τον πιο αδύναμο ρυθμό από τον Νοέμβριο του 2024, καθώς οι ελλείψεις πρώτων υλών και οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις περιόρισαν την επιχειρησιακή δυνατότητα των εταιρειών. Οι χρόνοι παράδοσης επιμηκύνθηκαν σημαντικά, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη επιδείνωση των τελευταίων τρεισήμισι ετών.
Ιδιαίτερα έντονες ήταν οι πιέσεις στο κόστος, με τις τιμές εισροών να αυξάνονται με τον ταχύτερο ρυθμό σχεδόν τεσσάρων ετών, κυρίως λόγω ελλείψεων σε χημικά, πλαστικά και προϊόντα πετρελαίου. Οι επιχειρήσεις μετέφεραν μέρος αυτών των επιβαρύνσεων στους πελάτες, αυξάνοντας τις τιμές πώλησης με τον υψηλότερο ρυθμό των τελευταίων τρεισήμισι ετών.
Στο πεδίο της απασχόλησης και των αγορών εισροών καταγράφηκε συνέχιση της αύξησης, αλλά με σαφή επιβράδυνση, καθώς οι επιχειρήσεις επιχείρησαν να συγκρατήσουν το κόστος εν μέσω χαμηλότερης ζήτησης. Την ίδια στιγμή, η μείωση των νέων παραγγελιών και η ενίσχυση της παραγωγικής ικανότητας οδήγησαν σε αισθητή υποχώρηση των αδιεκπεραίωτων εργασιών.
Τα αποθέματα, τόσο πρώτων υλών όσο και έτοιμων προϊόντων, συνέχισαν να μειώνονται, καθώς οι εταιρείες κάλυπταν τη ζήτηση από τα υπάρχοντα αποθέματα και περιόριζαν τις νέες αγορές λόγω της υποτονικής ζήτησης.
Όσον αφορά τις προοπτικές, οι επιχειρήσεις εμφανίζονται επιφυλακτικές για το επόμενο δωδεκάμηνο, με την επιχειρηματική εμπιστοσύνη να παραμένει κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Παρά τα σχέδια για επενδύσεις σε εξοπλισμό και εγκαταστάσεις, η διεθνής αβεβαιότητα συνεχίζει να περιορίζει την αισιοδοξία του κλάδου.
