Ο δρόμος είχε την δική του φοιτητική ιστορία
Σάββατο 21 Μαρτίου η κυβέρνηση εκδίδει ΦΕΚ συνέχισής του κλεισίματος σχολείων, Πανεπιστημίων κ.α. Επιπλέον, για πρώτη φορά αναγράφεται και κλείσιμο των φοιτητικών εστιών σε όλη την επικράτεια. Κυριακή απόγευμα στις 18:00 ο πρωθυπουργός ανακοινώνει την απαγόρευση κυκλοφορίας των πολιτών εκτός εξαίρετων περιπτώσεων. Ταυτόχρονα γίνεται αντιληπτό η ανισορροπία των συγκεκριμένων αποφάσεων σε σχέση με το κλείσιμο των εστιών.
Χιλιάδες φοιτητές των εστιών μένουν στον δρόμο και πολλοί από αυτούς ως επακόλουθο και την εργασίας τους. Νομίζω, δεν είναι πρωτόγνωρο κάποιος φοιτητής να εργάζεται ειδικά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια από την οικονομική κρίση και έπειτα. Ακόμα πολλοί από αυτούς τους φοιτητές είναι από τρίτες χώρες και δεν μπορούν επιστρέψουν στις χώρες τους είτε λόγω κλεισίματος συνόρων είτε οικονομικής αδυναμίας. Οι Έλληνες φοιτητές επιπλέον κάποιοι είναι από χωρισμένους γονείς, ορφανοί κ.α. Και δεν έχουν πατρικό σπίτι. Που θα πάνε άραγε αυτοί;
Επιπλέον η ενημέρωση στης φοιτητικές εστίες έγινε σήμερα Δευτέρα και η ημερομηνία αναχωρήσεις έχει οριστεί η 25η Μαρτίου, δύο ημέρες μετά και ημέρα αργίας; Το θεωρείτε όλο αυτό λογικό και εφικτό; Η κατάσταση των εστιών είναι γνωστή στην Ελλάδα τι επιδιώκει άραγε η Κυβέρνηση; Να καθαρίσει την εστία από συγκεκριμένες ομάδες εν ώρα πανδημίας; Οι φοιτητές που πραγματικά έχουν ανάγκη την στέγαση θεωρούνται παράπλευρες απώλειες για την κυβέρνηση;
Τέλος, εφόσον στόχος είναι ο μη διασκορπισμός της πανδημίας γιατί αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή οδηγεί η κυβέρνηση τους φοιτητές να μετακινηθούν στην επαρχία; Για να διασπείρουν πιο εύκολα και στους ηλικιωμένους γονείς τους τον ιό;
