Το σπίτι γίνεται άπιαστο όνειρο: Οι τιμές «τρέχουν» πιο γρήγορα από τα εισοδήματα
Από το χαμηλό του 2017 έως το 2025, οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν κατά περίπου 85%.
Η απόκτηση κατοικίας απομακρύνεται ολοένα περισσότερο από τις οικονομικές δυνατότητες του μέσου ελληνικού νοικοκυριού, καθώς οι τιμές των διαμερισμάτων αυξάνονται με πολύ ταχύτερο ρυθμό από το διαθέσιμο εισόδημα. Το χάσμα έχει διευρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενώ ακόμη και η προσφυγή στον τραπεζικό δανεισμό προϋποθέτει πλέον υψηλά ίδια κεφάλαια.
85% αύξηση
Από το χαμηλό του 2017 έως το 2025, οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν κατά περίπου 85%, ενώ το 2025 βρέθηκαν 7% πάνω από το προηγούμενο υψηλό του 2008. Σύμφωνα με ανάλυση της Morningstar DBRS, το 2022 οι τιμές αυξήθηκαν περίπου 12%, έναντι ανόδου 5,5% του διαθέσιμου εισοδήματος. Το 2023 ενισχύθηκαν σχεδόν 14%, έναντι 10% του εισοδήματος, ενώ το 2024 αυξήθηκαν κατά περίπου 9%, όταν το διαθέσιμο εισόδημα ενισχύθηκε μόλις κατά 4%.
Η εικόνα αποτυπώνεται και στον δείκτη τιμών κατοικίας προς εισόδημα του ΟΟΣΑ, ο οποίος έφτασε στο 109,5 το 2025, πλησιάζοντας το υψηλό του 2012. Παρότι ο ρυθμός ανόδου των τιμών επιβραδύνθηκε στο 5,5% το δεύτερο τρίμηνο του 2026, η κατοικία παραμένει δυσπρόσιτη, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές.
Ίδια κεφάλαια
Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο λόγω των υψηλών ιδίων κεφαλαίων που απαιτούνται. Ο μέσος λόγος δανείου προς αξία ακινήτου διαμορφώθηκε το 2025 στο 64,8%. Έτσι, για ακίνητο αξίας 200.000 ευρώ, η μέση τραπεζική χρηματοδότηση αντιστοιχεί σε περίπου 130.000 ευρώ και ο αγοραστής πρέπει να διαθέσει περίπου 70.000 ευρώ από δικούς του πόρους, συν τα έξοδα της συναλλαγής.
Σε αντίθεση με την περίοδο πριν από την οικονομική κρίση, η σημερινή άνοδος δεν τροφοδοτείται από έκρηξη του στεγαστικού δανεισμού. Βασική αιτία παραμένει η περιορισμένη προσφορά κατοικιών, σε συνδυασμό με τη ζήτηση από επενδυτές, ξένους αγοραστές και τη βραχυχρόνια μίσθωση.
Για τις τράπεζες, οι υψηλότερες αξίες ενισχύουν τις εξασφαλίσεις των δανείων. Για τα νοικοκυριά, όμως, δημιουργούν έναν αυξανόμενο κίνδυνο αποκλεισμού από την ιδιοκατοίκηση, καθιστώντας την αύξηση της προσφοράς κατοικιών κρίσιμη για την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.
