Το κλείσιμο του Ορμούζ απειλεί τρόφιμα, φάρμακα και μικροτσίπ παγκοσμίως
Ενώ η ενεργειακή κρίση μονοπωλεί τους τίτλους των ειδήσεων έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, μια λιγότερο ορατή αλλά βαθύτερη απειλή αρχίζει να κλυδωνίζει την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού.
Η διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ίσως τη σημαντικότερη θαλάσσια αρτηρία του πλανήτη, υπερβαίνει κατά πολύ τον παραδοσιακό φόβο για την εκτίναξη της τιμής του πετρελαίου.
Ενώ η ενεργειακή κρίση μονοπωλεί τους τίτλους των ειδήσεων έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, μια λιγότερο ορατή αλλά βαθύτερη απειλή αρχίζει να κλυδωνίζει την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού, θέτοντας σε κίνδυνο την επισιτιστική ασφάλεια δισεκατομμυρίων ανθρώπων, τη λειτουργία της βιομηχανίας ημιαγωγών και την επάρκεια βασικών προϊόντων.
Η νέα σύρραξη δεν αποτελεί απλώς επανάληψη της κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά μια δομική ανατροπή που πλήττει ταυτόχρονα την παραγωγή τροφίμων, τη φαρμακευτική βιομηχανία και την τεχνολογία αιχμής. Στην καρδιά αυτής της γεωπολιτικής αναταραχής αναδύεται το φάσμα μιας επισιτιστικής κρίσης, οι διαστάσεις της οποίας απειλούν να επισκιάσουν τις επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Τότε το πρόβλημα επικεντρωνόταν κυρίως στη διανομή των σιτηρών. Σήμερα, το πρόβλημα εντοπίζεται στα ίδια τα θεμέλια της αγροτικής παραγωγής: τα λιπάσματα.
Ο Περσικός Κόλπος τροφοδοτεί την παγκόσμια αγορά με ουρία, αμμωνία και φωσφορικά άλατα, συστατικά χωρίς τα οποία η σύγχρονη γεωργία είναι αδύνατο να αποδώσει. Με το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς λιπασμάτων να βρίσκεται ουσιαστικά εγκλωβισμένο πίσω από τα Στενά του Ορμούζ, οι αγρότες στην Ασία, από το Παντζάμπ της Ινδίας έως τις πεδιάδες του Μπανγκλαντές, βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη. Η περίοδος της σποράς για το ρύζι πλησιάζει και η έλλειψη ζωτικών συστατικών απειλεί τις σοδειές, ενώ χώρες όπως η Ζάμπια και η Σρι Λάνκα, που εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από αυτές τις εισαγωγές, βρίσκονται στο χείλος ανθρωπιστικής κρίσης καθώς οι τιμές των βασικών τροφίμων εκτινάσσονται.
Πέρα όμως από την απειλή λιμού στις πιο ευάλωτες χώρες του κόσμου, οι τεχνολογίες αιχμής αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε ένα αφανές αλλά αναντικατάστατο υλικό: το ήλιο, υποπροϊόν της παραγωγής φυσικού αερίου. Το Κατάρ, υπεύθυνο για περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς του, έχει περιορίσει δραστικά τις εξαγωγές, στερώντας από τη βιομηχανία ημιαγωγών και τον ιατρικό εξοπλισμό ένα κρίσιμο στοιχείο που χρησιμοποιείται στην ψύξη μαγνητών σε σαρωτές μαγνητικής τομογραφίας και στην παραγωγή μικροτσίπ.
Το γιγαντιαίο εργοστάσιο φυσικού αερίου στο Ρας Λαφάν του Κατάρ διέκοψε τη λειτουργία του μετά από επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με τις αρχές του εμιράτου να προειδοποιούν ότι θα χρειαστούν τρία έως πέντε χρόνια για την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών. Ηδη κολοσσοί της βιομηχανίας μικροτσίπ στην Ασία βλέπουν τα αποθέματά τους να εξαντλούνται, γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Μια παρατεταμένη διακοπή δεν θα οδηγήσει απλώς σε ακριβότερα smartphones, αλλά σε γενικότερη παράλυση στην παραγωγή ιατρικού εξοπλισμού, κέντρων δεδομένων και τεχνολογικών υποδομών, προκαλώντας ένα «τεχνολογικό τσουνάμι» που θα χρειαστούν χρόνια για να ξεπεραστεί. Η κρίση επεκτείνεται και στον κλάδο των πετροχημικών, καθώς προϊόντα όπως η μεθανόλη και το αιθυλένιο αποτελούν βασικές πρώτες ύλες για την παραγωγή αντιβιοτικών, παυσίπονων και εμβολίων, ενώ μεγάλο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής τους εξάγεται μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Ταυτόχρονα, η μείωση των αποστολών θείου, υποπροϊόντος της διύλισης στην περιοχή, υπονομεύει την παραγωγή μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα και drones, καθώς το θείο είναι απαραίτητο για την παραγωγή θειικού οξέος που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία χαλκού, κοβαλτίου, νικελίου και στην εξαγωγή λιθίου. Τα μέταλλα αυτά αποτελούν τη βάση για τις μπαταρίες που χρησιμοποιούνται σε πλήθος εφαρμογών, από οικιακές συσκευές έως στρατιωτικά συστήματα.
Αν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, η καθημερινότητα εκατομμυρίων καταναλωτών σε όλο τον κόσμο θα διαταραχθεί σημαντικά. Από το πιάτο ενός καταναλωτή στην Αφρική μέχρι τα νοσοκομεία της Ευρώπης και τα εργοστάσια μικροτσίπ στην Ασία, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ μετατρέπεται σταδιακά σε υπαρξιακή απειλή για την παγκόσμια οικονομία και την εφοδιαστική αλυσίδα.
