Νεα Πτολεμαιδας

Rss - Νέα ΠτολεμαΐδαςEpikoinonia me Nea PtolemaidasYoutube Nea PtolemaidasTwitter PtolemaidaFacebook Ptolemaida

25/4/14

Ραχήλ Μακρή: Στα πατριωτικά κοιτάω δεξιά



Καταλυτική και χειμαρρώδης, αληθινός οδοστρωτήρας, με βλέμμα που πετάει σπίθες. Κεφάλι αγύριστο και σε κάθε φράση η λέξη «ανεξαρτησία»... Η βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. απόλυτα και συνειδητά δηλώνει χωρισμένη στα δύο: για τα πατριωτικά προς τα δεξιά, για τα κοινωνικά εντελώς προς τα αριστερά!



Εμοιαζε με μελόδραμα. Ελάχιστα βλαχοελληνικό. Περισσότερο προς το ιταλικό. Οπως ας πούμε το αλησμόνητο «Εγκλημα αγάπης» (Delitto d’ Amore) του Λουίτζι Κομεντσίνι και του 1974. Με τον Τζουλιάνο Τζέμα. Και τη Στεφανία Σαντρέλι. Ο τίτλος που θα έδινα σ’ αυτή την αυτοσχέδια ταινία των 90 λεπτών είναι «Ο Γολγοθάς της Ραχήλ»!

Πλάσμα κι αυτή ενός κατώτερου θεού. Μπορεί να με παραπλάνησε. Μπορεί. Είμαι επιρρεπής. Από μικρό παιδί. Οταν η μητέρα μου βλέποντας κάποιο φτωχούλη δάκρυζε. Και το συναίσθημα εκκένωνε μέσα μου ηλεκτρικό ρεύμα. Ετσι από ένστικτο βάλθηκα να ονειρεύομαι ότι μπορώ να διορθώσω τον κόσμο...


-Ραχήλ από εβραϊκή οικογένεια;
-«Καθόλου. Ομως τιμώ και εκτιμώ όλες τις φυλές του πλανήτη».
-Ναι, αλλά η πολιτική των Ανεξάρτητων Ελλήνων είναι εχθρική προς όλους τους μετανάστες...
-«Πρώτα απ’ όλα η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να τους στηρίξει. Επειτα αρκετοί απ’ αυτούς επιθυμούν να φύγουν και να εγκατασταθούν αλλού. Και τέλος, ανάμεσά τους είναι και τίμιοι άνθρωποι και εγκληματικά στοιχεία. Ομως, ποτέ μα ποτέ, δεν θα άπλωνα το χέρι μου να τους χτυπήσω. Αυτές είναι αθλιότητες, δεν ταιριάζουν στο ήθος μου».

Ενδυματολογικά ταίριαζε με την εικόνα του αυτοδημιούργητου κοριτσιού. Από την επαρχία. Και μάλιστα από τη φορτωμένη περιοχή της Πτολεμαΐδας. Βαριά πάνω της η σκιά της Μακεδονίας. Και έξω της και μέσα της. Για να σπάσω τον πάγο της είπα: «Αισθάνομαι σαν νάνος δίπλα σου»! Γιατί εκείνη 1,80, plus πέντε πόντους τακούνια, μας κάνουν 1,85. Από εμένα δέκα πόντους ψηλότερη. Μέγεθος, αυτό που λέμε «νταρντάνα». Το στόμα της πήγαινε ροδάνι. Ασταμάτητη. Είπαμε. Φορτωμένη. Εχει τους λόγους της. Κι εγώ στη θέση της κάπως έτσι θα ήμουνα.
-«Το μόνο που μου άφησε ο πατέρας μου ήταν δυο λέξεις: τιμιότητα και αξιοπρέπεια. Τίποτα το υλικό. Γιατί είναι προλετάριος. Γιατί ήταν τεχνικός εργάτης στη ΔΕΗ. Γιατί ο αδελφός μου ήταν φαντάρος. Και γιατί η μάνα μου αναγκάστηκε να δουλέψει ως πωλήτρια».


-Τιμή σου και καμάρι σου.
-«Αυτό λέω κι εγώ. Ολες αυτές οι δυσκολίες με ευλόγησαν. Γι’ αυτό έβαλα τα δυνατά μου να πορευτώ προς ένα καλύτερο Αύριο».
-Προδιαγραφές που ταιριάζουν σε μια κομμουνίστρια.
-«Είμαι χωρισμένη στα δύο. Για τα πατριωτικά κοιτάω προς τα δεξιά. Για τα κοινωνικά, εντελώς προς τα αριστερά».
Περίεργο μίγμα. Δεν ταιριάζουν. Μπορεί να προκαλέσουν σχιζοφρένεια. Πολιτική εννοώ. Να μην παρεξηγηθώ. Ομως μέσα της η Ραχήλ τα ταίριαξε. Ο καθείς με τις «αδυναμίες» του. Και τις δυνάμεις του. Αστείρευτες δυνάμεις. Η ζωή τις αποκάλυψε. Από τα πρώτα χρόνια. Πρώτα σπουδάζει στο ΤΕΙ Καβάλας. Διοίκηση επιχειρήσεων.
-«Στην αρχή βρήκα δουλειά ως “ενοικιαζόμενη” από κάποια μεγάλη εταιρεία leasing».
-Σαν να είσαι πράγμα...
-«Ακριβώς. Πράγμα. Χωρίς ασφάλεια. Χωρίς δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα. Χωρίς τίποτα. Ομως αυτή η βαρβαρότητα με δυνάμωσε. Κάθε εμπόδιο για καλό».
Ετσι καταφέρνει να γίνει απαραίτητη. Ετσι η αμερικανική πολυεθνική την κράτησε. Ως μόνιμη. Και την αναβάθμισε. Εκείνη ακάθεκτη. Ακόμα πιο ψηλά.


-«Τότε δεν είχα ασχοληθεί με την πολιτική. Το μόνο που μ’ ενδιέφερε ήταν να αποκτήσω περισσότερες γνώσεις και περισσότερα πτυχία».
Ορμησε. Στα μεταπτυχιακά. Σπούδαζε και δούλευε. Μοίραζε φυλλάδια στα σπίτια. Ο πλήρης ορισμός μιας αυτοδημιούργητης Μακεδονίτισσας. Και μετά μου λέτε εσείς «μουρλή». Λάθος. Το «ταξικό μίσος» έβραζε μέσα της. Σαν να έλεγε «θα σας δείξω εγώ». Και τους έδειξε...
Γιατί μετά καταφτάνει δεύτερη αμερικανική πολυεθνική. Η Dell. Ο μισθός μεγαλύτερος. Η θέση ανώτερη. Η Ραχήλ έπαιρνε την εκδίκησή της.


-«Κάπου εκεί σκέφτηκα να δώσω στο ΑΣΕΠ. Και πέρασα ανάμεσα στους πρώτους. Εκεί και μετά την “ενοικίαση” και την προσωπική μου “πραγμοποίηση”, έπεσα στη δεύτερη αδικία. Κρατική. Εκεί έφαγα την πρώτη σφαλιάρα. Εκεί άρχισα να σκέφτομαι με πολιτικούς όρους. Γιατί οι μισθοί στη δημόσια υπηρεσία που κατέληξα ήταν κατώτεροι, σχεδόν μισοί από τα υπουργεία Ανάπτυξης και Οικονομίας».
-Είδες η Τρόικα που κατηγορείς; Με τις παρεμβάσεις της εξισώθηκαν οι μισθολογικές ανισότητες.
-«Προς τα κάτω».
-Εστω προς τα κάτω, αλλά εξισώθηκαν. Πάντα από τους ξένους μαθαίνουμε την αλήθεια.
-«Συμφωνώ ότι μερικά πράγματα που λένε είναι σωστά. Ομως είναι επικυρίαρχοι».
-Μα εμείς τους ανοίξαμε τις πόρτες. Με τα χρέη μας και τις φούσκες μας.
-«Οι κυβερνήσεις δίνουν τον τόνο. Ο λαός ακολουθεί. Με όποιο δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις».
-Πάλι τους αθωώνεις. Εσείς οι πολιτικοί ξεχνάτε την προσωπική ευθύνη του καθενός.
Η συνέχεια ακόμα περισσότερο μυθιστορηματική. Μαθαίνει τρεις γλώσσες. Αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά. Ταυτόχρονα κι άλλες μεταπτυχιακές σπουδές. Και στο τέλος ξανά ΑΣΕΠ. Να σκαρφαλώσει με το «γαμώτο» και το σπαθί της στο υπουργείο Ανάπτυξης. Και σκαρφάλωσε. Ομως δεν ξεδίψασε. Το καζάνι έβραζε...
-«Οταν άκουσα τον πρόεδρο στη Βουλή (εννοεί τον Πάνο Καμμένο), να είναι ο μόνος που φώναζε και στιγμάτιζε ως “προδότες” τους μνημονιακούς, τότε ήταν που η πολιτική με στρατολόγησε».
-Ολοι όσοι ψηφίζουν τα δύο κυβερνητικά κόμματα είναι «δωσίλογοι» και «προδότες»;
-«Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο. Συκοφαντίες».
-Μα το διάβασα!
-«Μην πιστεύεις όσα διαβάζεις. Ποτέ δεν το είπα. Τα συστημικά media λένε και γράφουν αυτές τις μπούρδες. Μ’ έχουν βάλει στόχο. Δεν μπορούν να χωνέψουν ότι μια γυναίκα από το πουθενά κατάφερε να εκλέγεται και να υπερασπίζεται το δίκιο του ελληνικού λαού. Μια γυναίκα χωρίς τζάκι, χορηγούς και νταβατζήδες. Ενας άνθρωπος από τη σάρκα του απλού λαού. Ποτέ, μα ποτέ, δεν κάνω προσωπικές επιθέσεις. Πάντα πολιτικές».

Η συνέχεια εδώ




Από το Blogger.
-